Serenade per la Nulla: serenade By F.Schubert

Flüsternd schlanke Wipfel rauschen
In des Mondes Licht;
Des Verräters feindlich Lauschen
Fürchte, Holde, nicht.

آن پچ‌پچ، خش‌خش برگ‌های نازک در ماهتاب است.
از شنود خصمانه خائن ، بیم‌مدار عزیزکم.

Serenade in D minor, “Standchen” By Franz Schubert

سرناد‌ها، قطعاتِ عاشقانه‌ای هستند که به صورت ِ سنتی، برای اجرای عاشق زیر ِ پنجره‌ی معشوق نوشته می‌شدند، هرچند با تخصصی‌تر شدنِ موسیقی در طول ِ زمان ساختار‌های مخصوصی نیز به خود گرفتند. طبعن به دلیل ِ کاربرد این ِ قطعات فضای حاکم بر آن‌ها معمولن غمگین بوده و در بسیاری حالات همراه با صوت ِ انسانی ( و یا جزئی از اپرا) اند. ریشه‌ی این کلمه از واژه‌ی ایتالیایی: Sereno به معنی «آرام، نرم، با آرامش» است. (تلفظ ِ ایتالیاییِ واژه :serenata ). (درین باره از ویکی‌پدیا انگلیسی بیشتر بخوانید).‌

نامه‌ای از موتزارت در دست است که در آن گفته‌ شده یکی از سرنادهای او (wind Serenade in E flat major, Composed:1781) را بارها در طول ِ زندگی ِ خود در خیابان ها و گاهی زیر ِ پنجره ی خود شنیده، همچنین داستان‌های زیادی از اجراهای هایدن در خیابان‌ها و زیر ِ پنجره‌ها نقل شده. اپرا‌های دون جیووانی (در فارسی مصطلح به دون ژوان ) اثر ِ موتزارت و آرایشگر ِ سویل اثر روسینی از معروف ترین اپراهای شامل ِ قطعات ِ سرناد و سرناد ِ شوبرت و سرناد ِ مالوخیایی اثر ِ چایکوفسکی هم از معروف‌ترین سرناد‌های تک هستند.

سرناد ِ شوبرت در اصل برای پیانو، و سپس سال ِ بعد برای پیانو و آواز نوشته شد (متن ِ شعر به زبان ِ آلمانی و ترجمه ی فارسی ِ آن را از ویکی‌پدیای فارسی بخوانید). اما اجرای آن با ویلون و مخصوصن ویولن‌سل هم بسیار رایج است. در پایان ِ داستان کوتاه ِ «تجلی» نوشته‌ی صادق هدایت به اجرای این قطعه توسط یکی از شخصیت‌ها اشاره می‌شود.